از دامان تحریم جنبش همگانی بر نمی خاست. از پنجره ی تنگ تحریم، وسعت تخلف آشکار نمی گشت. در سپهر تحریم، منطق خشک حاکمیت و انعطاف ناپذیریش -بدین درجه از روشنی- نمایان نمی شد. در بستر تحریم، احساس مسئولیت، حس پاسداری از رای ، همبستگی عمومی و سرمایه ی اجتماعی شکل نمی گرفت...

در افق مشارکت مردم بود که نور بر تاریکخانه ی جهل افتاد. از بلندای بام مشارکت بود که کوچکی و حقارت قدرتمداران دیده شد. از کوره ی مشارکت بود که دود بر چشم ستمگران و آتش بر دامن دغلبازان افتاد. در زمین بازی مشارکت بود که حاکمیت، بازنده ی بی آبرو شد و مردم برنده ی سرافراز. از عرش مشارکت بود که "ندا"ی سرزمین جاودانه ام، جاودانه شد. بر فرش مشارکت بود که "خس و خاشاک" بر ردای پر زرق فریب، گرد رسوائی نشاند...

پس زنده باد مشارکت، زنده باد ایستادگی